Markant

De redactieleden van Markant namen de proef op de som en gingen mee-eten bij instellingen die extra aandacht besteden aan eten. Zij beoordeelden de sfeer aan tafel, de smaak van het eten en de klantgerichtheid.

Bij Heliomare locatie wonen Wijk aan Zee verblijven, verdeeld over vier groepen, 36 jongeren met spierziekten, autisme of niet-aangeboren hersenletsel. Tel de begeleiding erbij op en je komt op vijftig monden waarvoor iedere dag moet worden gekookt.

Dat doet Cees van den Broek. Hij is al een kwart eeuw instellingskok en in zijn loopbaan was hij altijd op de vlucht voor catering. Hij heeft een broertje dood aan ontkoppeld koken en menucycli. Het verdriet hem dat hij de jongeren die in het weekend overblijven alleen kan voorzien van een maaltijd die vooraf is bereid, tenzij ze natuurlijk zelf koken.
Het menu is iedere dag anders. Recepten haalt hij uit vakbladen, van internet, of gewoon uit Allerhande. Het is de bedoeling dat hij niet alleen bijzondere of favoriete gerechten zoals kipfingers maakt. De jongeren moeten ook wennen aan gewoon en gezond. Gisteren stonden er een krabcocktail en een Griekse salade op de kaart, vandaag zijn het spruitjes.
We schuiven aan bij Unit Blauw, op de tweede verdieping, waar achttienplussers wonen. Eén van hen haalt de kar op in de keuken. Omdat drie bewoners vooraf hebben laten weten dat spruiten op hun lustnietlijstje staan, geeft Cees voor hen een schaal Macedonische groente mee.
Gezeten aan twee ovalen tafels beginnen we met een romige pompoensoep met verse kruiden. De pompoenen komen uit de tuin van de vader van één van de bewoners, die dit jaar een rijke oogst had. Dan de spruiten, die smakelijk zijn geroerbakt, met spekjes en een uitje. Bij het zien ervan geeft een bewoner aan deze groente toch de voorkeur te geven boven ‘die andere rotzooi’.
Het groentegerecht gaat vergezeld van lichtkruimige aardappels, jus en een kalfssaucijs. ‘Vroeger had Cees vaak problemen met zijn aardappels’, zegt een tafelgenoot, ‘ze waren niet helemaal gaar.’ ‘Hij is overgestapt op een andere soort’, vult een ander aan, ‘deze zijn wel lekker.’
We laten ons de maaltijd smaken, terwijl het gezelschap vol afgrijzen spreekt over de plastic zakjes die in de weekenden soms op het menu staan. Daarna komt het gesprek op de activiteiten in het komende weekend. Er is een plan om naar een musical te staan, maar voor rolstoelers zijn er alleen plaatsen op de eerste rang, van 65 euro, terwijl lopers al voor 19 euro naar binnen mogen. ‘Toch ben ik in 2005 naar Lion King geweest’, zegt een rolstoeler, ‘tijdens een opkikkerdag.’ ‘Ik was laatst naar die musical over die familie’, zegt een ander. ‘Von Trapp heetten ze.’ Deze maaltijd kan alleen nog eindigen in gezang.

Smaak  8,5
Sfeer  9
Klantgerichtheid 10
Totaalscore   9+