Markant

De wereld verandert in rap tempo, en internet is bijna een eerste levensbehoefte geworden. Dat lijkt ook tot de gehandicaptensector doorgedrongen, al is aansluiten op  het Wereld Wijde Web wel een uitdaging voor een sector waarin ‘buiten’ van huis uit niet zo belangrijk was. Je ziet het aan het soort initiatieven tot nu toe: veel intranetten en speciale, vaak kostbare voorzieningen.

Daarnaast is iedereen weer vooral druk voor, in plaats van met de mensen. Het lijkt een oude Pavlov-reactie: inrichtingen bouwen, maar nu digitaal, terwijl vooral sociale media zoveel kansen bieden op vermaatschappelijking. Afstanden worden korter en sociale contacten makkelijker. Daarvoor moeten mensen met een beperking er wel zelf, stap voor stap, mee aan de slag kunnen. Dat betekent investeren in hun eigen regie en vervolgens in kennis. Ondersteuning start dan vooral met bescheidenheid; als wij iets willen betekenen moeten wij  luisteren naar en leren van de mensen. Dan zal blijken dat zij alles normaal willen waar kan, en (alleen) speciaal  waar het moet.

Onze mensen willen naar buiten en meedoen, geen betutteling en krampachtige angst ‘om wat er allemaal fout kan gaan’. Dat kan in een normale omgeving op ‘menselijke maat’, die je een reëel beeld geeft van je mogelijkheden. En met die mogelijkheden ga  je  aan de slag. Meedoen in de echte wereld, met kansen om te vallen, en iemand die je weer helpt opstaan, want dan wordt je sterker, zichtbaarder en beslis je mee.
 
Daar komt nog wat bij. In onze sector weten we hoe we moeilijke zaken eenvoudig  moeten uitleggen. Daarmee bezitten we kennis waar meer mensen in onze alsmaar ingewikkeldere maatschappij profijt van hebben. Denk aan analfabeten, laaggeletterden en digibeten. De toekomst ligt dus ‘buiten’, en bij het toegankelijker maken van het reguliere internet. Dat kost ook minder aan dure speciale voorzieningen. Zo verdienen we  nog een centje. Dat geld kunnen we vervolgens weer investeren in scholing. Wanneer we daarbij dan ook nog echt luisteren naar de mensen zelf, creëren we  misschien ook onze eigen Arabische lente.

Gerard Nass, directeur stichting ZetNet en manager Steffie.nl.