Tandem
19 maart 2013 door Matt Dings, redacteur van HP/De Tijd
Ga jij nog naar de wintersport? Zo’n vraag kun je krijgen als je zit opgescheept met een onzichtbare kwaal of onopvallende handicap die sportief vermaak uitsluit. En als je een en ander dan uitlegt, hoor je steevast: ‘Je ziet er nog goed uit.’ Van buiten wel, denk je dan, maar dat zeg je niet, want je wilt het de ander niet lastig maken.
Together we can
21 februari 2013 door Marjolein Herps, Programmamedewerker kwaliteit en innovatie in de gehandicaptenzorg bij Vilans
Het virus heeft me te pakken. Het virus dat Special Olympics heet. Nooit van gehoord? U bent niet de enige. De meeste van mijn collega’s, vrienden en familie hebben nog nooit van de Special Olympics gehoord.
Deze organisatie bevordert wereldwijd empowerment, beeldvorming, gezondheid, rechten en persoonlijke ontwikkeling van vier miljoen mensen met een verstandelijke beperking. Daarnaast bereiken ze een miljoen coaches en families. De organisatie is actief in meer dan 170 landen. Hoe ze dat doen? Door sport.
Dom of intelligent
21 januari 2013 door Marja Morskieft, was werkzaam in de zorg. Ze is chronisch ziek en publiceert daarover.
Met afgunst lees ik soms mijn collega-columnisten. Kon ik maar zo scherp formuleren, bizarre gebeurtenissen zo fraai in woorden vatten, zo vilein de vinger op de zere plek leggen! Soms is het puzzelen wat de stukjesschrijver bedoelt. En heel zelden word ik kwaad. Terzijde: ik waardeer het altijd als mijn lezers kwaad reageren. Dan hebben ze me tenslotte gelezen en is er ruimte voor uitwisseling van standpunten.
All-inclusive
20 november 2012 door Matt Dings, redacteur van HP/De Tijd
Sinds ik door een chronisch euvel in een lagere versnelling door het leven ga, ben ik ingelijfd bij het legioen mensen met een handicap. Gelukkig kan ik nog wel – in beperkte mate – werken, want dat brengt me vervulling en plezier.
Gevaar
23 oktober 2012 door Marjolein Herps, Programmamedewerker kwaliteit en innovatie in de gehandicaptenzorg bij Vilans
Langzaam maar zeker gaat het steeds slechter. Periodes van een zekere stabiliteit wisselen zich steeds sneller af met de periodes waarin er geen rede meer lijkt te zijn. Alle grenzen verdwijnen op zo’n moment, het stormt dan, en iedereen moet het ontgelden.
Kostbare helden
17 september 2012 door Marja Morskieft, was werkzaam in de zorg. Ze is chronisch ziek en publiceert daarover.
Iedereen wil toch zijn als, pak ‘m beet, judoka Dex Elmont? Zoals hij op een pakkende actiefoto figureert als Olympische held.
In de ban van perfectie
20 augustus 2012 door Matt Dings, redacteur van HP/De Tijd
Dit wordt een volmaakt stukje.
Als ik mijn column in alle ernst met zo’n zinnetje zou beginnen, zou ik mezelf meteen belachelijk maken. Wat denkt die man wel, wat een pretentie, wat een onzin ook, volmaakte stukjes bestaan niet, et cetera.
Het systeem en de mens
19 juni 2012 door Marjolein Herps, Programmamedewerker kwaliteit en innovatie in de gehandicaptenzorg bij Vilans
Daar zaten we dan. Zij op haar oude stoel, ik op een krukje ernaast. Ze moest nog een beetje wakker worden uit haar dutje. Een beetje versuft keek ze om zich heen, alsof ze zich moest oriënteren waar ze ook alweer was. Haar hand ging naar haar oor, voelde dat er geen hoorapparaatje in zat en deed deze vervolgens in.
Vertalen
15 mei 2012 door Marja Morskieft, was werkzaam in de zorg. Ze is chronisch ziek en publiceert daarover.
Ik trek er graag op uit. Vroeger al. Als meisje van tien wilde ik het liefst ver weg, naar Afrika, om er non te worden. Overigens niet om het geloof te brengen. Vooral het vooruitzicht te ontsnappen aan het onvermijdelijke bestaan van ongelukkige huisvrouw, zoals dat van mijn moeder, motiveerde me. Ik ging theologie studeren. Al snel begreep ik dat ze in Afrika andere zaken aan hun hoofd hadden dan katholieke dogma’s en besloot ik mijn zorgdrang en bekeringdrift maar dichter bij huis te botvieren. Zo werd ik toch nog een gelukkige huisvrouw.
Vaste klant
17 april 2012 door Matt Dings, redacteur van HP/De Tijd
Sinds ik met lastige longen en een paar andere beperkingen ben behept, bekijk ik de zaken vaak vanuit de invalshoek van de patiënt. Ik ben vaste klant van de witte jassen geworden en als chronisch zorgconsument loop je nou eenmaal andere ervaringen op dan mensen die hardnekkig gezond blijven.