Markant

Kwaliteit is een onderwerp dat in de gehandicaptenzorg tot verhitte discussies leidt. Wel of geen kwaliteitskader? Meten of ervaren? Bestuurders vertellen hoe zij de kwaliteit van hun instelling beleven. Dit keer Ronald Helder van Amarant.

Wat verstaat u onder kwaliteit?
‘Kwaliteit betekent voor mij dat medewerkers van Amarant met competentie en op eigen initiatief optreden. Dat ze doen wat nodig is voor het welzijn van onze cliënten, zonder er meteen allerlei protocollen op na te slaan. Dat kunnen ze alleen als ze zich in onze organisatie veilig en gesteund voelen. Daarbij geven we onze medewerkers veel regie en maken we ze eigenaar van hun eigen carrière. Er is veel ruimte voor competentievergroting door opleiding. Daarnaast kunnen medewerkers altijd terugvallen op protocollen en kennis van collega’s in het veld.’

Hoe is vandaag de dag de kwaliteit in uw instelling?
‘We zijn op het moment bezig met een kwaliteitsverbetering door een fusie aan te gaan met Orthopedagogisch Centrum Brabant (OCB). OCB werkt veel met jongeren met een licht verstandelijke beperking. Een groot deel van hen komt na hun achttiende – als op eigen benen staan niet lukt - bij ons terecht. Door samen te werken, investeren we in de voorkant en voorkomen we wat aan de achterkant vaak misgaat.’ 

Is kwaliteit in uw organisatie meetbaar?
‘Ik vind dat je allereerst moet weten welke kwaliteit je wilt bereiken, voordat je kunt meten. Je kunt nooit waarborgen dat er een keer iets misgaat, dus honderd procent  kwaliteit kun je nooit bieden. Wat je wel kunt doen, is honderd procent kwaliteit nastreven. Dat doe je onder andere door cliënten in de positie te brengen dat ze feedback kunnen geven en antwoorden krijgen op hun vragen. Waar we op dit moment druk mee bezig zijn, is het concept familiezorg. Dat houdt in dat we cliënten en hun vertegenwoordigers medezeggenschap geven die verder gaat dan meepraten. We willen dat zij ook kunnen meebepalen. Voor mij is zo’n vorm van medezeggenschap ook een vorm van kwaliteit meten.’

Hoe weet u dat het goed gaat?
‘Door onze zorg met cliënten, cliëntenraden en medewerkers te evalueren en te verbeteren. We zien dit als een permanente cyclus. Aan de uitkomst hiervan hecht ik meer waarde dan aan vergelijkingen met andere zorginstellingen. Als ik weet dat we allemaal dezelfde taal spreken, hetzelfde goed en niet goed vinden, vind ik dat we het goed doen. En dat is voor mij maatgevend.’

Met wat voor gevoel gaat u vanavond naar huis?
‘Als je 4.500 cliënten en medewerkers hebt, hoeft er maar een incident te gebeuren en ik neem het mee naar huis. Ik ben dan voortdurend gefocust op vraagstukken als: wat kan ik hiervan leren? En wat kunnen we verbeteren? Dit wil niet zeggen dat ik niet tevreden ben, maar wel dat ik alert ben. Ik ga dus niet naar huis met het genoegzame gevoel dat alles op orde is en blijft. Ik vind dat je nooit mag verslappen, want dan loop je het risico dat je kwaliteit achteruit gaat.’