Markant

Tijdens zijn afscheid zelf gaf hij een mooi voorbeeld. Hij vertelde enthousiast over het HKZ-traject dat SDW had doorlopen om de eerste HKZ-gecertificeerde instelling in Noord-Brabant te worden. Hij gaf daarbij openlijk toe dat hij zich in een eerdere fase van zijn loopbaan, als voorzitter van de stuurgroep kwaliteit van GGZ en Jeugdzorg, had uitgesproken tegen certificering.
In zijn oorspronkelijke opvatting staat hij niet alleen. Je hoort vaak dat HKZ zich teveel concentreert op bedrijfsprocessen en te weinig op ervaringen van cliënten.
Op internet kwam ik Ament weer eens tegen. Zoals hij zelf al verwachtte is hij blij dat hij niet meer verantwoordelijk is voor een hele organsiatie, maar hij is beslist niet stil gaan zitten. Hij doet allerlei advieswerk en is lid geworden van de Raad van Toezicht van HKZ.
Hij?
Het is een bewuste stap, mailt hij me. ‘Want du moment dat instellingen serieus met HKZ-certificering aan de slag gaan, komen ze ongetwijfeld zaken tegen binnen hun eigen organisaties die echt voor verbetering vatbaar zijn en waar cliënten en bewoners ook echt wat aan hebben.’
Maar natuurlijk heeft hij ook zijn oudcollega’s gevraagd om kritiek op HKZ aan hem door te geven.