Markant

Gebeurt dat in Nederland nooit? Toch wel. Het succesverhaal in deze Markant over een cursus die NOVO en de Rijksuniversiteit Groningen op verzoek van ouders ontwikkelden, bevat vergelijkbare ingrediënten als de anekdote van Roy Brown. Deelnemers kiezen er zelf voor om begrijpend te leren lezen. Op school was dat niet gelukt. Nu zijn ze enthousiast en gaat hun leesniveau daadwerkelijk omhoog. Het zelfvertrouwen van de deelnemers neemt toe en er zijn gunstige neveneffecten zoals het ontstaan van leesgroepjes. Dat is dus kwaliteit van bestaan.
Maar nu een ander voorbeeld. Om te weten of organisaties daadwerkelijk voor kwaliteit van bestaan kiezen, zou Brown willen weten hoe bestuurders staan tegenover het idee dat  mensen met verstandelijke beperkingen zelf deel uit maken van de raad van bestuur. Misschien zijn er in Nederland bestuurders die dat idee wel aardig vinden, maar ik ken geen enkele organisatie in de gehandicaptenzorg waar het gerealiseerd is. Of ligt dat aan mij? Bent u bestuurder en heeft u een verstandelijk gehandicapte collega, of bent u zelf die verstandelijk gehandicapte bestuurder, laat het mij dan alstublieft weten. Ik kom graag kennis maken.